بازگشت رنده العلم به صحنه موزيک ويدئو
09/09/2010رنده العلم، کارگردان لبنانی موزيک ويدئو، پس از غيبت طولانی متعاقب تولد اولين فرزندش، فعاليت خود را از سر گرفته است.
العلم درباره هنر کارگردانی، دليل خودداری از استفاده از جلوه های ويژه و دليل تمرکز بر روی عشق و احساس در بسياری از موزيک ويدئوهايش با موطنی گفتگو کرد.
موطنی: نه ماه پس از دوری از کارگردانی، با چه کاری به صحنه باز گشته ايد؟
رنده العلم: اخيراً کار فيلمبرداری از آهنگ «تو را يک ميليون بار دوست دارم» از وائل جسار را به پايان بردم. اين اولين کار من پس از وقفه ای طولانی از آخر دسامبر به دليل بارداری بود. اولين فرزندم را به دنيا آوردم که نام او کای لين است و اکنون چهار ماه و نیمه است.
موطنی: چه شيوه برای اين موزيک ويدئو به کار برديد؟
العلم: «تو را يک ميليون بار دوست دارم» آهنگی عاشقانه با داستان يک عشق غير سنتی و فارغ از صحنه های عاشقانه رايج در فيلم های سينمايی است. من برای نمایش صحنه های عاشقانه از صحنه های زیبا استفاده کردم.
موطنی: چرا بر روی عشق متمرکز شده ايد؟
العلم: من عشق را دوست دارم. احساسی است که در هر لحظه به ما دست می دهد. هر روز می خنديم و گريه می کنیم، اما هيچ خنده و اشکی شبيه ديگری نيست. عشق يک احساس بشری است؛ ولی تفاوتی که من در کارهایم معرفی می کنم، شيوه نمايش آن در الگوهای مختلف و با جزئيات جديد است. داستان رومئو و ژوليت 27 بار و هر بار به شکلی متفاوت فيلمبرداری شد.
موطنی: شما تمايل داريد که از جلوه های ويژه استفاده نکنيد. علتش چيست؟
العلم: دوست ندارم زياد به تکنولوژی و جلوه های ويژه تکيه کنم. صحنه های طبيعی و صحنه هايی که به احساس بشری متکی هستند را ترجيح می دهم. البته اين مانع از استفاده از تکنولوژی و جلوه های ويژه در مواقع لزوم نمی شود؛ اين آهنگ است که ابزار مورد استفاده را تعيين می کند.
موطنی: آيا کارگردان است که هنرپيشه را تبديل به يک ستاره می کند يا عکس آن درست است؟
العلم: اگر پای نبوغ و استعداد در ميان باشد، هيچ کس ديگری را به ستاره تبديل نمی کند؛ نه کارگردان و نه هنرپيشه. آنچه کارگردان را به اوج میرساند، درک نبوغ خود و هنرپيشه و نيز تلاش هايی است که برای به کار انداختن و نمايان ساختن توانمندی های هنرپيشه به شيوه ای جديد به خرج می دهد.
موطنی: شما گفته ايد که بلندپروازی و اشتياق به شما در کسب موفقيت کمک می کند.
العلم: اما من تکامل توانمندی هايم را نيز به آن بلندپروازی اضافه می کنم. من شخصاً هر دو ماه به آمريکا سفر می کنم ؛زيرا همسرم در آنجا زندگی می کند. اين به من اجازه می دهد تا پيشرفت های جديد در کارگردانی و شيوه های فنی فيلمبرداری را دنبال کنم. من هميشه با ايده های جديد باز می گردم؛ زيرا ايده های غربی سبب تبلور خلاقيت می شوند. نقش من به توانمندی خودم در بهره برداری از آنچه آموخته ام، اما به شيوه ای شرقی، مربوط می شود.