[فایل] رندا اسمر به عنوان یکی از بهترین هنرپیشگان زن لبنان شناخته می شود.
نوشتۀ نهاد طوپالیان در بیروت-- 10/3/19
برای موطنی دات کام
منتقدان لبنان و سرتاسر جهان عرب رندا اسمر را یکی از بهترین اکتشافات تئاتر لبنان می دانند. او جوایز متعددی را برده است که شامل بهترین بازیگر زن در بغداد در سال 1986 هم بوده است. او در بسیاری از نمایش ها، برنامه های تلویزیونی و فیلم ها ظاهر شده است.
اکنون، او به صورت انفرادی در تاتر بابل در «ویوا لا دیوا» که نمایشنامه ای در مورد یک هنرپیشه زن است و توسط هدی برکات نوشته شده و کارگردانی آن را نبیل الاظن بر عهده داشته است، بازی می کند.
موطنی: در مورد «ویوا لا دیوا» و نقش خود در این نمایشنامه برایمان بگویید.
رندا اسمر: در واقع، من در «ویوا لا دیوا» دو نقش را بازی می کنم؛ چون بخش های مختلف متن با یکدیگر در آمیخته اند. همچنین نمایشنامه از موقعیتی به موقعیت دیگر، بین تخیلات و خاطرات، امیدها و احساسات در مورد آنچه در این جهان پر هرج و مرج تجربه کرده ایم و زندگی می کنیم، حرکت می کند.
موطنی: شما نقش هنرپیشه زنی که روزی مشهور بوده است را بازی می کنید. آیا ایفای این نقش آسان بود؟
اسمر: ابداً نه. این نقش مشکل بود چون من هنرپیشه ای هستم که نقش هنرپیشه دیگری را بازی می کنم. من باید نقش او و حرفه اش را بازی کنم. همچنین، من هم سن او هم نیستم چون او در زمان دیگر زندگی کرده است و واقعیت او با من تفاوت دارد. اما این بدین معنی نیست که ما به عنوان هنرپیشه در همان عصبیت و ناآرامی که او زندگی می کرد، زندگی نمی کنیم. او انسانی است که در خود واقعی و خود دیگرش یعنی خود خیالی اش، گم شده است. به طور خلاصه، من نقش هنرپیشه ای را بازی می کنم که در وضعیت هذیان گویی به سر می برد.
موطنی: این شخصیت در ساله ای پایانی عمر خود، همه ما و همچنین هنرپیشه ها را به نمایش می گذارد. آیا احساسی مانند این فرد در مورد این دوره از زندگی و مرحله کار خود به عنوان یک هنرپیشه داشته اید؟
اسمر: گذشت عمر روی همه تاثیر می گذارد. زمان برای من مهم است. همینطور که پیر می شویم، ترسمان هم بیشتر می شود. ما در زندگی خود کارها را حل و فصل می کنیم و به دنبال آرامش درونی هستیم. این ترس است که انسان را در خود فرو می برد و پرسش های خاصی مانند به کجا می رویم، به ویژه در کشوری مانند لبنان را برای آنان مطرح می سازد.
موطنی: این نمایشنامه زندگی پر درد واقعیت یک هنرمند لبنانی که مورد غفلت قرار گرفته و فراموش شده است، می باشد.
اسمر: هنرپیشه بزرگ رنه دیک این نمایش را دید و گریه کرد. اشک های که ریخته شد دلیل دورانی که هنرپیشگان لبنانی سپری می کنند، می باشد.
موطنی: آیا از روزی که کسی شما را نشناسد واهمه دارید؟
اسمر: حتی امروز هم باید برای مردم ناشناخته باشیم. شخصاً از اینکه فراموش شوم نگران نیستم، چون یک موجودی غنی از فیلم، سریال، نمایشنامه، تصویر و مقاله از خود بر جای گذاشته ام. فراموش کردن من برای کسی که مرا می شناخته است دشوار است.
موطنی: بعد از «ویوا لا دیوا» چکار خواهید کرد؟
اسمر: در حال حاضر، عمیقاً در «ویوا لا دیو» غرق شده ام. این مهمترین پروژه است. بعد از اجرایی که در لبنان خواهیم داشت، تور کشورهای عربی و فرانسه را برگزار خواهیم کرد و این نمایشنامه را در این کشورها اجرا خواهیم نمود. در حال حاضر با نمایشنامه کاملاً همگام هستم. به خاطر زمان طولانی که برای آماده سازی لازم است، که ممکن است یکسال به طول بیانجامد، هر دو سال یکبار اثری را اجرا می کنم.
موطنی: آیا از وضعیت هنرپیشه های لبنان راضی هستید؟
اسمر: راضی نیستم، به ویژه در تولیدات داخلی. آنان باید حضور بیشتری در زمینه بازیگری داشته باشند. همچنین آنان مستحق داشتن زندگی آبرومند تر با استاندارد بالاتر می باشند. هنگامی که به کسانی که قبل از ما آمدند و کارهای بزرگی که فراتر از یک هنر تجاری را بازی کردند فکر می کنم، متوجه می شوم که چقدر زندگی حق کاری که آنان انجام داده اند و مستحق آن می باشند را برایشان ادا نکرده است. آنان افراد بزرگ و مهمی می باشند و باید به افتخار آنان از آنان مجسمه ساخت.
عکس: [فایل] رندا اسمر به عنوان یکی از بهترین هنرپیشگان زن لبنان شناخته می شود.
این مقاله را ارزشیابی کنید
خواهشمندیم نظرتان را درباره مقاله فوق با ما در میان بگذارید تا ما بتوانیم کیفیت این سایت اینترنتی را بهبود ببخشیم.
- شیوه نامۀ بیان دیدگاه ها در موطنی
نظرات خوانندگان