شهرداری بغداد در راستای بازگرداندن شکوه و رونق گذشته به پایتخت و اماکن تفریحی آن، با بکارگیری چندین گروه فنی شامل هنرمندان، مجسمه سازان، و کارشناسان، اقدام به ترمیم و محافظت مجسمه ها و آثار تاریخی موزۀ بغداد نموده تا از این راه نمادهای میراث ملی موجود در بغداد را بار دیگر در معرض دید عموم قرار دهد.
گذشت زمان و بی توجهی رژیم سابق به این موزۀ با ارزش از یک سو، و لرزش ها و تکان های متعدد ناشی از انفجارهای خیابان تاریخی الرشید از سوی دیگر، دست به دست هم داده و باعث شده است تا شماری از تندیس ها خرد شوند و بسیاری از آنها نیز دچار آسیب های عمده ای گردد. همچنین شکسته شدن شیشۀ پنجره های موزه، افتادن سقف های آن، و فرو ریختن نمادهای ملی که در واقع آرایندۀ بخش های نمایشی موزه بودند، مزید بر علت شده و خسارات مختلفی به این موزه وارد آورده است. یادآور می شود که موزۀ بغداد در یکی از خیابان های فرعی الرشید و در کرانۀ رود دجله واقع شده است.
شهرداری بغداد با اختصاص اعتباراتی درصدد است تا به اجرای طرح های بازسازی نمای موزۀ بغداد و نمادهای ملی ارائه شده در آن بپردازد و همچنین نمادهایی را که بیانگر مشاغل مردم بغداد در دوره های مختلف تاریخی این شهر است، مرمت نماید.
«سلیمه کریم»، مدیر موزۀ بغداد، با اشاره به تلاش های کارکنان و کارشناسان در خصوص نگاهداری از آثار این موزه، ابراز امیدواری کرد که بازدیدکنندگان موزه که آن را رها کرده اند، دوباره به سوی آن باز گردند. وی در گفتگو با سایت «موطنی» افزود: «این موزه یکی از نقاط مهم گردشگری پایتخت بشمار می رود و نیازمند توجه بیشتر دولت می باشد.» وی گفت: «مواد بکار رفته در ساخت تندیس ها، کیفیت مناسبی ندارند و بر این اساس، کارشناسان باید به این موضوع اهمیت داده و بصورت مداوم به اصلاح تندیس ها بپردازند.»
مدیر موزۀ بغداد در بخش دیگری از سخنانش گفت: «به عقیدۀ بعضی از کارشناسان، تندیس های موزه باید از موم یا سیلیکون ساخته شود. از آنجا که این مواد در عراق وجود ندارند، چاره ای نیست جز اینکه آنها را از خارج وارد نماییم.»
وی همچنین گفت: «بودجۀ موزه نه تنها برای خریدهای ارزی کافی نیست، بلکه ما نیاز به گروه های کارشناس مردم شناسی داریم تا اینان به جستجوی آثار باستانی ملی که بخشی از آداب و فرهنگ مردم بغداد هستند، بپردازند و با قرار دادن آنها در این موزه، مردم شناسی و تاریخ ملی بغداد را به نمایش گذارند.»
از سوی دیگر «تقی صلاح»، نقاش چشم اندازهای موزه، گفت: «هم اکنون توجه بر بهینه سازی تصاویر ارائه شده در موزه، افزایش صحنه ها، و نیز هماهنگ کردن نمادهای هنری با وضعیت فعلی موزه و انتخاب سامانۀ صوتی مناسب می باشد.»
وی گفت: «این موزه دیگر بازدیدکننده ای ندارد و این، باعث اندوه ما می شود.» تقی صالح از مردم عراق دعوت کرد تا بازدید از موزه و آشنایی با آثار ملی عراق را بخشی از برنامه های گردشی خود قرار دهند.
موزه بغداد شامل نمادهایی از پیشه های گوناگون مردم عراق همانند آرایشگری، شیرینی پزی، بافندگی، عکاسی، نانوایی، آهنگری، کباب پزی، لحاف دوزی و غیره است. در این موزه همچنین تصاویر مختلفی وجود دارد که نشانگر آداب و رسوم مردم بغداد در گذشته می باشد. این تصاویر از مکتبخانه داری، شیوۀ عروسی مردم این شهر، شیوه نظافت و گرمابۀ مردانه سخن می رانند. در این موزه همچنین شاهد خودنمایی مجسمه انسان هایی هستیم که از خمیری که در ساخت بنا بکار می رفته، ساخته شده اند. از پنجره های موزه نیز تصاویر عاشقانه ای به چشم می خورد.
این موزه در سال 1970 در یکی از منازل قدیمی بغداد که تاریخ ساخت آن به 1869 بر می گردد، در کرانۀ رود دجله در بخش الرصافه، بنیان نهاده شد. در این موزه بیش از دویست تندیس و پیکره، حدود هفتاد صحنۀ مربوط به دورۀ زمانی بیش از یک قرن پیش را به نمایش می گذارد. موضوع اکثر این صحنه ها نحوۀ زندگی مردم بغداد، پیشه های ایشان، و زندگی روزمرۀ کوچه و بازار پایتخت عراق در آن روزگار می باشد.
نظرات خوانندگان
-
خواهشمندیم نظرتان را درباره مقاله فوق با ما در میان بگذارید تا ما بتوانیم کیفیت این سایت اینترنتی را بهبود ببخشیم.
- شیوه نامۀ بیان دیدگاه ها در موطنی
زیبا، زیبا، زیبا، بسیار زیبا!
به خاطر این مقاله جالب سپاسگزارم.
چقدر زیباست وقتی می بینیم کشورمان از نو روی پای خود می ایستد و میراث و تاریخ کهن ما دوباره در موزه ملی بغداد به نمایش گذاشته می شود. از شهرداری بغداد و سازمان های مرتبط با موضوع میراث و آثار باستانی درخواست می کنم که نسبت به ترمیم و صیانت از تمدن کشورمان بکوشند. چرا که این تنها عاملی است که می تواند همه ملت را دور هم گرد آورد. باید آنچه را که از دستمان بر می آید انجام دهیم.