ساکنان شهر ناصریه طبق عادت معمول، در این عید با به همراه بردن غذا و وسایل بازی کودکان خود به خارج از شهر می روند تا روز آرامی را در آغوش طبیعت بگذرانند. قبور متبرکۀ اولیا و صالحان نیز در این روز شاهد حضور هزاران زائر می باشد. مردم در این روز به زیارت بارگاه «عمر الشریف» یا «سید خضیر» که یکی از اماکن مقدس این شهر است، می روند. سپس در کنار فضاهای سبزی که پس از پایان فصل زمستان شروع به روییدن کرده اند، سفره پهن می نمایند تا غذا آماده نموده و اوقات خوب و خوشی را سپری نمایند.
اهالی شهر ناصریه عید بهار را «عید دخول» یعنی «ورود سال جدید» می نامند. عراقی ها در گذشته های دور اعتقاد داشتند که سال آنان با بهار آغاز می گردد.
در کنار بارگاه «عمر الشریف» فضای سبز زیبایی وجود دارد که شهروندان از آن برای بازی، صرف غذا و تفریح و سرگرمی استفاده می نمایند. با «آمنه سعید» 30 ساله که در این مکان حضور داشت گفت و گو کردیم. وی اظهار داشت: «من به یاد دارم که مادرم قبل از آغاز عید بهار، جلوی درب ورودی خانه را آب و جارو می کرد و به منظور جذب شادی و سرور، شاخه های سبز درختان را در گوشه های خانه قرار می داد.»
«زهرا» خواهر 25 ساله آمنه نیز افزود: «این عید فرصت مناسبی برای گردش و لذت بردن از طبیعت است. به ویژه اینکه اوضاع امنیتی شهر ناصریه نیز مساعد می باشد.»
«سعید الحجامی» 54 ساله نیز از مشاهده شادی و سرور کودکان ابراز خوشحالی نموده و اظهار داشت: «کودکان خوشحال هستند و همین برای ما کافی است.» وی همچنین گفت: «آیا این امر از دیدن آنها در حالی که از صدای گلوله و تیراندازی به وحشت افتاده اند بهتر نیست؟»
«علی ثوینی»، محقق و مورخ عراقی، در مقالۀ خود در خصوص این عید با عنوان «عید بهار، عید مردم عراق» آورده است: «جشن گرفتن عید بهار به زمان سومریان در 5000 سال قبل از میلاد بازمی گردد. سومریان این عید را «زلموک» نامیده و آن را آغاز سال به حساب می آوردند. داستان آن نیز برگرفته از «اینانا»، الهۀ خشکسالی و سرسبزی می باشد. بابلی ها نیز در حدود 3000 سال قبل از میلاد این عید را جشن می گرفتند. جشن های این عید ده روز به طول می انجامید و پادشاهان در طول آن گاوهای سفید را ذبح می نمودند تا به این ترتیب خون آنان بر زمین ریخته و موجب سرسبزی و حاصلخیزی شود.»
آنها در این جشن ها، عروسک های رنگی را به منظور دفع شرها آتش می زدند. با وجود گذشت بیش از 7000 سال، این رسم هنوز هم در میان زنان روستایی پابرجا است.
«حاج جاسم کاظم» 70 ساله نیز در همین زمینه اظهار داشت: «عید نوروز در زمان ریاست جمهوری «عبدالکریم قاسم»، از سال 1958 تا 1963، عید تمام مردم عراق به شمار می رفت. چرا که این عید ریشه در باورهای دینی تمام اقوام و ادیان عراقی دارد. مسلمانان احادیث زیادی را از حضرت محمد (ص) سراغ دارند که بیانگر اهمیت این عید است. مسیحیان این عید را با عنوان «جمعه عظیم» و صائبی ها تحت عنوان «عید پنجه» جشن می گیرند. ایزدی ها و کردها این عید را با عنوان «نه وروز» و ترکمان ها با نام «ینی گون» می شناسند. برخی دیگر نیز این عید را با عنوان روز مادر جشن می گیرند که آن هم ریشه در تفکرات قدیم دارد.»
لازم به ذکر است که استان «ذی قار» به مرکزیت شهر ناصریه، واقع در 380 کیلومتری جنوب بغداد، یکی از استان های امن و با ثبات عراق به شمار می رود. این استان حدود یک میلیون و دویست هزار نفر جمعیت دارد که اکثریت آنان را شیعیان تشکیل می دهند. در این استان اقلیت های دینی سنی، صائبی و کرد نیز ساکن می باشند.
نظرات خوانندگان
-
خواهشمندیم نظرتان را درباره مقاله فوق با ما در میان بگذارید تا ما بتوانیم کیفیت این سایت اینترنتی را بهبود ببخشیم.
- شیوه نامۀ بیان دیدگاه ها در موطنی
دست همه کسانی که بر این کار نظارت داشتند و آن را اجرا کردند، درد نکند.