پس از فروپاشی حکومت بعثی در عراق، نمایندگان مجلس و شخصیت های سیاسی خواستار آن شدند تا با تدابیر سیاسی تازه، جلوی نفوذ ایران در عراق گرفته شود. آنها در سخنرانی ها و بیانیه های خود تأکید ورزیده اند که ایران، سازش ملی میان سنی ها وشیعیان را که بازیگران اصلی در صحنۀ سیاسی عراق هستند، نقض می کند. افزون بر این ایران به پشتیبانی مادی و عقیدتی از گروه های مسلح درون عراق ادامه می دهد.
«محمد عبدالله الشهوانی»، سرپرست ادارۀ ضد جاسوسی عراق، نسبت به نقشۀ ایران برای درهم ریختن تجربۀ پیروزمند «داوطلبان بیداری» به دولت هشدار داد. وی در یک بیانیۀ مطبوعاتی که به تازگی انتشار یافته است، اظهار داشت که عراقی ها باید مواظب یک چنین نقشه هایی باشند. وی همچنین از مردم عراق درخواست کرد که برای مؤفقیت آزمایش «داوطلبان بیداری» کوشش کنند تا از بهبود شرایط امنیتی که عراقی ها به تازگی از آن برخوردار شده اند، پاسداری نمایند.
در رابطه با گروه هایی که تلاش می کنند تا موفقیت های دولت عراق را برهم زنند، الشهوانی از اعضای دستگاه های امنیتی خواست تا فعالیت هایشان را پیگیری نمایند. وی در ادامۀ سخنان خود گفت: «ما ازهمۀ اطلاعات و شواهدی که شهروندان ارائه می دهند، استقبال می کنیم. با همۀ کسانی که به ما اطلاعات برسانند به گونه ای حرفه ای، با احترام، و کاملاً سرّی برخورد می گردد؛ زیرا که آنان به عراق و مردم آن خدمت می کنند.»
ایران به ویژه در استان بصره و مناطق جنوب عراق بیشترین فعالیت ها را داشته است. اگرچه الشهوانی به مردم اطمینان داد که ادارۀ ضد جاسوسی، همواره نقشه های ایران را پیشاپیش آشکار می سازد.
الشهوانی از ایران به خاطر پشتیبانی از تندروی گروه های سنی و شیعه، و همچنین پشتیبانی از گروهک القاعده، انتقاد کرد. وی افزود: «ایران با وجود تفاوت های فکری و دیدگاهی با القاعده، از آن پشتیبانی می کند.»
لازم به ذکر است که الشهوانی تنها چهرۀ شناخته شده ای نیست که خطر اقدامات نابودگرانۀ ایران در عراق را هشدار می دهد. پیش از این نیز «مقتدی الصدر»، که از شهر قم در یک گفت و گوی پیش بینی نشده با تلویزیون الجزیره سخن می گفت، از نقش ایران در امور عراق انتقاد کرده بود. وی چندین بار از نفوذ منفی ایران در عراق سخن گفت و بر نیاز به تلاش مثبت و سازنده برای بازسازی عراق تأکید ورزید.
الصدر خواستار پیاده شدن برنامه ای نوین از سوی سیاست مداران ایران شد که به عراق کمک کرده و به محدود کردن آنچه که وی آن را غارتگری نظامی و سیاسی نامید، بیانجامد. وی هرگونه اتهام وارد شده به جنبش صدرگرایان دربارۀ شرکت در چنین غارتگری هایی را رد کرد؛ هرچند که اقدامات ایران در آموزش و مسلح کردن گروه های قانون شکن که در بغداد و بسیاری از دیگر شهرهای جنوبی فعال بوده اند، کاملاً آشکار می باشد. بسیاری از اعضای سپاه مهدی در کنار این گروه های قانون شکن رو در روی نیروهای امنیتی دولت در بغداد و به ویژه در بصره و در زمانی که نیروهای دولت در تلاش بودند تا آن را از چنگال قانون شکنان برهانند، قرار گرفتند.
با این وجود بینشگران سیاسی، بیانیۀ الصدر را ستوده و گمانه زنی کردند که وی می خواسته تا استقلال این جنبش و وفاداری آن به عراق را اعلام کند. این شیوه برخلاف پیشینۀ جنبش صدرگرایان است که در محافل سیاسی عراق، به داشتن روابطی با ایران شناخته می شوند.
در همین زمینه، عبدالکریم السامرائی، نمایندۀ جبهۀ هماهنگی عراق، به تازگی در سخنرانی خود گفت: «عراق قربانی رویارویی های منطقه ای و بین المللی شده است.» وی تأکید نمود: «زمان آن رسیده است که دولت برای پیشگیری از دخالت کشورهای همسایه، به ویژه ایران، شیوه ای موثر در پیش گیرد.» وی از ایران به سختی انتقاد کرده و گفت: «این کشور می کوشد تا با به کارگرفتن شماری از عوامل اطلاعاتی خود، به ویژه در نواحی مرزی در فرآیند سیاسی عراق وقفه پدید آورده و روند اقتصادی و سیاسی را مختل نماید. افزون براین، در دستگاه های اطلاعاتی عراق رخنه کرده و شماری از گروه های مسلح و شبه نظامی را با هدف نابود کردن زیرساختارهای امنیتی و حمله به منافع عراق، پشتیبانی می کند.»
«مثال الالولسی»، رئیس شاخۀ ملی مجلس عراق نیز گفت: «ایران می خواهد تنها بازیگر در سیاست عراق باشد. فعالیت های ایران در مرزهای میان دو کشور و نیز اقدام به جای دادن عوامل مسلح در گروه های شبه نظامی در عراق، به خوبی شناخته شده است.»
دکتر «اسد کمال السعیدی»، استاد علوم سیاسی در دانشگاه بغداد، می گوید: «ردپای اختلافات عراق و ایران به رویارویی دیرینه میان عرب ها و ایرانیان باز می گردد. ایرانیان از سدۀ ششم پیش از میلاد مسیح تا سال 637 پس از میلاد که از عرب های مسلمان شکست خوردند، بر این سرزمین فرمانروایی می کردند. نبرد کربلا در سال 680 میلادی یکی از جنگ های تعیین کننده در تاریخ اسلام بود.»
وی در ادامۀ سخنانش گفت: «ایران همسایۀ عراق است و همچنان بازیگر نیرومندی در صحنۀ عراق خواهد ماند. خام اندیشی است اگر گمان بریم که عراق می تواند خود را از دخالت ایران در امورش برکنار دارد و از این رو ضروری است که گفت و گو با دولت ایران پیرامون موضوعات امنیتی آغاز شده و راه حل بهتری برای هر دو کشور پیدا شود. و برای آن که به رویای ایران برای این که عراق از نظر سیاسی دنبالۀ رو آن کشور شود، پایان دهیم می باید به سادگی گفت: که نکات مشترک اقتصادی و فرهنگی میان دوکشور است که باید آن ها را در نظر داشت.»
ایران همواره به عنوان همسایۀ عراق و عاملی اساسی در جامعۀ عراق بر جای خواهد ماند. همۀ عراقی های شریف آرزو دارند تا روابط میان دو کشور از شکل کنونی آن که به صورت تلاش های ایران به انجام تحرکات با هدف بر هم زدن اوضاع در عراق نمودار شده است، به گونه ای پذیرفته شده از رابطه ای بر پایۀ احترام به تمامیت ارضی یکدیگر و بازرگانی دوسویه، و نیز تبادل خدمات و محصولات فرهنگی تغییر یابد.
نظرات خوانندگان
نقش ایران در عراق منفی است و این کشور در راستای منافع خودش می کوشد از یکسو امنیت و ثبات عراق را متزلزل کند و از سوی دیگر فتنه قومی گرایی را در آن رواج دهد. ایران روابط تنگاتنگی با گروه های عراقی دارد و از آنها به نفع خودش استفاده می کند. ایران می کوشد از طریق مذهب تشیع، بر عراق مسلط شود. این کشور اعتقادات پلیدی دارد و دچار میهن پرستی فارسی بوده، قصد دارد امپراطوری فارسی را دوباره احیا کند. بله، ایران همسایه ماست اما چه همسایه ای؟! یک همسایه بیمار و طماع. این کشور هم به القاعده و انصار الاسلام کمک می کند و هم به گروه های افراطی شیعه، با این هدف که به یک کنترل حقیقی در عراق دست پیدا کند که از کردستان تا جنوب آن را در بر بگیرد. ایران دشمن دموکراسی و تکثرگرایی و دشمن تشکیل عراقی متحد، دموکرات و فدرال است... و دوست ندارد مردم عراق در امنیت و آرامش زندگی کنند. این دخالت های ایران از زمان های قدیم معروف بوده است. با تشکر
می خوام ویدئویی در مورد تروریسم ببینم.
-
خواهشمندیم نظرتان را درباره مقاله فوق با ما در میان بگذارید تا ما بتوانیم کیفیت این سایت اینترنتی را بهبود ببخشیم.
- شیوه نامۀ بیان دیدگاه ها در موطنی
اگر واقعاً می خواهید به نفوذ و دخالت ایران در عراق پی ببرید، فرماندهان و مقاماتی که از ایران وارد شدن رو کنار بزنین و اونوقت می فهمید که عمامه دارهای ایران بر عراق حکومت و فرمانروایی می کنند و عراقی ها همینطور بی خیال نشستند و هیچ کاری انجام نمی دن. والسلام