مرکز حقوق بشر و توسعه مدنی شهرستان بابل با همکاری شبکه حقوق کودکان عراقی، کارگاهی را با عنوان «خشونت در قبال کودکان » برپا کرد. در این کارگاه شماری از کودکان بابلی شش تا دوازده ساله حضور داشتند.
در این کارگاه به موضوعاتی چون رفتارهای کودک دربرابر خشونت، بررسی روانشناسی شخصیتی کودک و همچنین واکنش او دربرابر اعمال تروریستی و خشونتی که به شکل عمومی در عراق در جریان است، پرداخته شد.
«رضا مزهر العزاوی»، وکیل و هماهنگ کننده این مرکز گفت: «هدف از طرح ریزی این کارگاه، تجزیه و تحلیل پدیده خشونت و علل بروز آن و همچنین تصور کودکان حاضر در کارگاه از این پدیده می باشد. در این کارگاه رفتار و تصورات کودک مورد بررسی قرار می گیرد تا کارشناسان بین المللی شرکت کننده در آن به تحلیل این رفتارها بپردازند.» وی همچنین اظهار داشت: «این کارگاه برای مطالعه افکار کودک، بررسی چیزهایی که وی دوست دارد و یا از آن بیزار است، دلایل این بیزاری و همچنین پیامدهای آن، برپا شده است. این مطالعات با هدف ایجاد پایه های محکم برای یک جامعه عاری از خشونت انجام می گیرد. امکان برپایی چنین کارگاهی برای کودکان دیگر استا ن های عراق نیز وجود دارد.
از سوی دیگر، «عبدالستار الشمری»، وکیل و فعال حقوق بشر بر ضرورت برپایی کارگاه های بیشتری با موضوع خشونت نزد کودکان و چگونگی غلبه بر آن تاکید کرد. وی خاطرنشان کرد که اوضاع امنیتی کنونی در عراق خشونت را دربرابر دیدگان کودکان تشدید کرده است. خشونت اثرات بسیار خطرناک خود را بر کودکان به جای گذاشته است تا جایی که ممکن است بر آینده تحصیلی و افتصادی کودکان اثرات منفی بگذارد.
در این کارگاه، موضوعات مورد بحث به شکل گفتگو و پرسش از کودکان درخصوص آرزوهایشان و چیز هایی که دوست دارند و یا نسبت به آن نفرت دارند و همچنین عوامل پنهان در پس بروز این حالت ها، مطرح شد. در حاشیه این کارگاه هر یک از کودکان تخیلات خود را به صورت نقاشی به تصویر کشیدند.
«حسین علاء فلیج»، کودک 10 ساله و دانش آموز کلاس چهارم دبستان که یک منظره از طبیعت نقاشی کرده بود، گفت: «مناظر طبیعت آرام را دوست دارم. من همیشه به دنبال آرامش بوده ام؛ مثل اینکه آرامش، گمشده من است. از یادآوری صحنه ای که در آن یک تانکر در شهرستان «المسیب» با کنترل از راه دور منفجر شد، بیزارم. در آن حادثه 40 نفر از جمله دوست و همکلاسی من کشته شدند.»
«میس جواد کاظم»، دختر 11 ساله و دانش آموز کلاس پنجم دبستان اظهار داشت که او درختان خرما و خانه هایی را که از شیشه ساخته شده اند، دوست دارد. وی همچنین اظهار داشت که موانع بتونی موجود در خیابان های حله را دوست ندارد.
«علی کاظم»، کودک 12 ساله و دانش آموز کلاس ششم ابتدایی گفت که از تله ها و کمر بند های انفجاری و بمب های کنار جاده ای متنفر است. وی افزود: «هنگامی که به همراه مادرم در بازار مشغول خرید بودم، شاهد انفجار یک کمربند انفجاری بودم. در آن هنگام، نزدیک بود من و مادرم که در فاصله بیست متری محل انفجار قرار داشتیم، کشته شویم.»
این کودک اظهار داشت: «من شاهد بودم که چگونه اجساد دراثر انفجار به اطراف پرتاب می شدند. این منظره هرگز از یادم نمی رود و روی رفتارهای من اثر گذاشته است.»
«حنین حسین»، دختر 12 ساله و دانش آموز کلاس ششم دبستان گفت: «از آنجایی که خانه ما در بین بازار حله و محل تجمع کارگران ساختمانی قرار دارد، من هر روز شاهد صحنه های انفجار ناشی از بمب های کنار جاده ای و کمربندهای انفجاری هستم و دیگر لبخند ی بر لب ندارم.»
شایان ذکر است که «شبکه حقوق کودکان عراقی» متشکل از تعدادی از سازمان های جامعه مدنی فعال در حقوق کودکان می باشد. این شبکه در سال 2007 تاسیس شد و در رابطه با کودک فعالیت های متعددی دارد.
-
خواهشمندیم نظرتان را درباره مقاله فوق با ما در میان بگذارید تا ما بتوانیم کیفیت این سایت اینترنتی را بهبود ببخشیم.
- شیوه نامۀ بیان دیدگاه ها در موطنی
