ساکنان القرنه بر این باور پافشاری می کنند که درخت تنومند و بدون برگ آدم در مرکز این شهر، همان جایی است که آدم و حوا همدیگر را دیدند، وسوسه شدند، و به یکدیگر پیوستند. از همین رو است که این شهر را القرنه نامیدند که با واژۀ عربی پیوستگی مربوط می باشد. آنها با اطمینان تأکید می کنند که زندگی در زیر شاخه های این درخت آغاز گردید؛ همانگونه که هوس، نافرمانی، و مجازات از اینجا آغاز شد.
مشرق المظفر، 50 ساله، می گوید: «این درخت نمادی از زندگی انسان است و مردم از همه جا برای برکت یافتن به اینجا می آیند. ما، مردم القرنه، معتقدیم که این همان درخت مبارکی است که قرآن از آن یاد شده است و همان درختی که در بهشت می روید. همانگونه که در کتاب های تاریخی که در دیگر آیین ها و کشورها از آن به همین نام یاد شده است.»
وی افزود این درخت همیشه کاملاً لخت و بی برگ بود. همیشه نیمکت هایی به ارتفاع یک و نیم متر از زمین که با حنا رنگ شده بودند، زیر سایۀ پراکندۀ شاخه های خشک و برگ های انگشت شمار درخت قرار گرفته بودند. مردمی که بیشتر آنان را زنان تشکیل می دادند، به آنجا می رفتند و نذری هایشان را تقدیم می کردند و بوهای خوش عطر و عود را در آنجا می پراکندند. وی در ادمه گفت: «ما آن را مقام ابراهیم می نامیم و معتقدیم که ابراهیم، پدر پیامبران به همراه یگانه پرستانی که از بیم جانشان از چنگال ستمگران می گریختند و به مناطق جنوبی الاهوار می رفتند، مدتی را در این مکان توقف کرده و گرد هم آمدند.»
حاج حیاوی که 80 سال دارد گفت: «از زمانی که به یاد دارم، درخت آدم یکی از بارزترین ویژگی های این شهر است که در یاد من حک شده است. من می توانم تغییر در سن خود را با نگاه به آن محاسبه نمایم.»
وی گفت: «آنگاه که ما جوان بودیم این درخت گواهی پاک بود بر بی گناهی دوران کودکی مان و آنگاه که سن و سالی از ما گذشت این درخت نظاره گر شادی ها و غم هایمان بود. ما در هنگام غم و شادی نزدیک این درخت می رفتیم و رازها و آرزوهایمان را برایش بازگو می کردیم و می اندیشیدیم که تا زمانی که این درخت، درخت حضرت آدم باشد، ما نیز در مسیر درستی حرکت می کنیم.»
حیاوی گفت: «دختران جوان دم بخت بیشتر از همه به دیدن این درخت می رفتند. آنها در حالیکه خود را پوشانده اند پس از حمام گرفتن به نزدیک آن می آمدند تا آن را با حنای امیدواری تزیین کنند و باور داشتند که تبرک این درخت می تواند شاهزادۀ رویاهایشان را نزد آنها بیاورد.»
سور هردال، جهانگرد نروژی، در سال های دهۀ هفتاد سدۀ پیشین میلادی قایقی را در شهر القرنه ساخت و با آن نخست به خلیج فارس سپس به اقیانوس هند سفر کرد و در پایان به ساحل شبه قارۀ هند رسید.
هردال دربارۀ درخت آدم می گوید: «تاریخ و افسانه از این نقطه آغاز می شوند و سه آیین بزرگ، از آن سرچشمه می گیرند. شاید خون سومری بیش از هر قبیلۀ دیگر عرب در رگ های عرب های الاهوار جریان داشته باشد. تنها آنها هستند که بازماندگان آن تمدن باستانی به شمار می روند و گویی که با زندگی جاودانی برکت یافته اند.»
جواد محمد، مدیر آثار باستانی بصره، گفت: «بر پایۀ داستان ها و افسانه های مردمی درخت آدم سرچشمۀ زندگی می باشد و همان جایی است که آدم و حوا به یکدیگر رسیدند.»
تا همین اواخر باور عمومی بر این بود که این مکان همان جایی است که رودهای دجله و فرات با یکدیگر یکی می شدند. اما اکنون بررسی ها نشان می دهند که این دو رودخانه در محلی واقع در پنج کیلومتری جنوب این جا به هم می رسیدند.
محمد اشاره کرد: «محل این درخت از جاذبه های گردشگری مسافران خارجی و بازدیدکنندگان محلی می باشد. همگان باور دارند که این درخت مقدس، به گونه ای با آدم پیامبر (ع) پیوند دارد.»
وی افزود: «این گنجینۀ باستانی سالیان دراز از بی توجهی رنج فراوان برد. اما در سال 2005 مدیر سازمان منابع آبی مسیر پیاده رویی در اطراف درخت ایجاد نمود و اکنون این درخت در شرایط بسیار بهتری قرار دارد.»
درخت آدم در 90 کیلومتری شمال بصره و 665 کیلومتری جنوب بغداد واقع شده است و هر ساله گردشگران خارجی بسیاری را به خود جلب می کند. افزون بر این، این درخت مکانی مقدس برای شهروندان القرنه و سایر مناطق جنوبی به شمار می آید.
نظرات خوانندگان
چرا عکس های دقیق تر و بیشتری از این درخت نگذاشته اید؟
چطور میشه از این مسأله مطمئن شد که آیا واقعاً این درخت حضرت آدم است یا اینکه این مطلب را برای جذب توریست ها و منافع مادی زودگذر مطرح کرده اند؟
-
خواهشمندیم نظرتان را درباره مقاله فوق با ما در میان بگذارید تا ما بتوانیم کیفیت این سایت اینترنتی را بهبود ببخشیم.
- شیوه نامۀ بیان دیدگاه ها در موطنی
درخت آدم خیلی جالب بود!