پس از گذشت سه سال از تصویب قانون بازگشت طردشدگان سیاسی در رژیم پیشین عراق از سوی مجمع ملی این کشور، اجراکنندگان آن دریافتند که این قانون بسیاری از گروههایی را که به خاطر ظلم و ستم رژیم سابق آسیب دیدهاند، در بر نمی گیرد. از جمله کسانی که این قانون شامل حال آنها نمیشد، بازداشتشدگان یا افرادی بودند که از خدمت یا تحصیل محروم شده بودند.
این مساله بسیاری از این افراد را واداشت تا با ارائه شکایتهایی به کمیسیونهای مربوطه در مجلس نمایندگان، خواستار یافتن راهحلهایی مناسب برای مشکل آنان شوند. به ویژه آنکه آنان جزء کسانی هستند که در زمان رژیم پیشین عراق متحمل ضرر و زیان شدهاند.
در پی این درخواست، کمیته شکایات، سیزدهم آوریل گذشته با کمیته شهدا، قربانیان و زندانیان سیاسی تشکیل جلسه داد تا به این شکایتها رسیدگی نموده و برای حل آنها، پیشنهادهای مناسبی را ارائه دهد. این پیشنهادات به مجلس نمایندگان ارائه شد و این مجلس نیز پس از بررسی کامل و انجام پارهای اصلاحات، آن را تصویب کرد.
قانون جدید شامل کسانی که در پی مجازات سیاسی از ادامه تحصیل یا انجام وظیفه محروم شدهاند، نیز میگردد. این قانون، افرادی را که پس از آزادی از زندان یا بازداشتگاه از انجام وظیفه در ادارات دولتی، بخش عمومی یا مختلط محروم شدهاند نیز شامل میشود.
از جمله موارد شمول این قانون عبارت است از:
1 ـ کسانی که به خاطر مسائلی چون تعقیب از سوی دستگاههای امنیتی، مجبور به ترک تحصیل از دانشگاههای عراق، موسسات آموزشی یا دورههای راهنمایی و دبیرستان شدهاند
2 ـ کسانی که پس از بازداشت یا دستگیری، زندان و تعقیب و پیگرد از انجام وظیفه محروم شدهاند
3 ـ کارمندان قراردادی که به دلایل سیاسی استخدام نشدهاند
در قانون جدید مدت انفصال از خدمت به دلایل سیاسی و همچنین بازداشت، حبس و زندان سیاسی نیز خدمت مستمر به شمار میآید و در ترفیع، مزایا، افزایش رتبه کاری و بازنشستگی نیز محاسبه میگردد.
در ماده 3 این قانون برای طردشدگان سیاسی که 68 سال سن دارند نیز پس از احتساب دوران محرومیت و طرد سیاسی حقوق بازنشستگی در نظر گرفته شده است.
بر این اساس، برای مشمولین این قانون و کسانی که به خدمت بازگردانده شدهاند اما به دلیل سن بالا یا بیماری از انجام آن ناتوانند نیز حقوق بازنشستگی در نظر گرفته شده است. دوران طرد و محرومیت این افراد نیز در ترفیع، مزایا، افزایش رتبه کاری و بازنشستگی آنان محاسبه میشود.
بر اساس این قانون، به بازماندگان طردشدگان سیاسی که فوت شدهاند نیز حقوق بازنشستگی پرداخت میشود.
از دلایل اعلام شده برای اصلاح این قانون، جلوگیری از ظلم و ستم به گروه بزرگی از مشمولان قانون بازگشت طردشدگان سیاسی است که در آن تنها حد بسیار کمی از خدمت فعلی آنان برای ترفیع درجه، مزایا و بازنشستگی در نظر گرفته میشد.
از دیگر دلایل این امر رفع خلاءهای موجود در این قانون می باشد که تمام گروه های ستمدیده در رژیم سابق را در بر نمی گرفت.
اصلاح قانون بازگرداندن طردشدگان سیاسی که به منظور تحت پوشش گرفتن گروههای ستمدیده در دوران رژیم پیشین عراق صورت می گیرد، در اعتبار بخشیدن به این گروهها و جبران آسیبهای مادی و معنوی که به آنان وارد شده، تاثیر عمده ای خواهد داشت. این امر نشان دهنده تعهد و پایبندی نظام جدید عراق در قبال همه گروههای جامعه عراق از جمله طردشدگان سیاسی است.
نظرات خوانندگان
-
خواهشمندیم نظرتان را درباره مقاله فوق با ما در میان بگذارید تا ما بتوانیم کیفیت این سایت اینترنتی را بهبود ببخشیم.
- شیوه نامۀ بیان دیدگاه ها در موطنی
من تعجب كردم وقتي ديدم نظرم اينجا مندرج شد. از این بابت از شما تشکر می کنم. ولي اشتباهی در اینجا صورت گرفته، اين است كه من پس از اتمام تحصیلاتم در دانشكاه صلاح الدين به كشورم باز نگشتم چرا که صدام هنوز بر سر کار بود. من به ايران رفتم و پس از سقوط صدام در ماه حزيران سال 2003 به كشورم بازگشتم.
جناب رئیس مجلس نمایندگان! چرا اذیت می کنی؟! شماها هیچ کاری ندارید جز پرداختن به طردشدگان سیاسی؟! کشور رو ببینید که چه جوری داره داغون می شه. عراق بزرگ از دست شما رفت. هی می سازید و برج بالا می برید. بسه دیگه! چقدر می خواهید کارمند بخت برگشته رو دنبال کنید؟ بذار دنیا زندگی کنه مگه فقط شماها باید زندگی کنید؟! می بینی که مردم گرسنن و ممکنه یک انتفاضه دیگه مثل انتفاضه شعبانیه راه بیفته. بسه دیگه بذارید زندگی مون رو بکنیم. یعنی شما ها ملائکه هستید دیگه؟! بسه بابا! ببینم مگه شما نزدیک انتخابات نیستید؟ هر روز یک قانون جدید! کافیه از خدا بترسید. بذارید کارمند مثل باقی کارمندها زندگی بکنه. ای خدا! ای خدا! تو رحمی به حال ما بکن. متشکرم. اوضاع معیشتی ما رو مراعات کنید. داریم می میریم. تورو خدا
جهل و نادانی سیاستمداران ما زیان زیادی برای مردم ما به همراه داشت. خویشاوندان آنها همه پست های خوبی را به دست آوردند. چون هیچ کدام از دانشجویانی که در انتفاضه شرکت کردند از فامیل های آنها نبوده است. به دلیل ظلم و ستم طاغوت عراق را رها کردند و به ایران گریختند، درست مثل خودم. بنده دانشجوی سال سوم رشته مهندسی میکانیک دانشگاه بصره بودم. به دلیل شرکت در انتفاضه مجبور شدم به ایران فرار کنم و پس از دو سال برای ادامه تحصیل به اربیل رفتم. پس از اتمام درسم به کشور بازگشتم و در وزارت نفت استخدام شدم. اما گناه من این است که از همان ابتدا استخدام نشدم. آیا خوب بود در عراق می ماندم و درسم را تمام می کردم و سپس استخدام می شدم ؟ (در اینصورت امکان داشت مرا اعدام کنند، همانطور که عمویم را اعدام کردند) این همه ستم و زیان در حق دانشجویان زمان انتفاضۀ شعبانیه چرا؟ آنها تنها به دلیل تلاش برای ایجاد تغییرات در عراق نتوانستند تحصیلات خود را به پایان برسانند. هم اکنون دوستان من 18 سال سابقه کار دارند، در حالی که بنده تنها سه سال سابقه کار دارم. پس آن همه سال های جهاد و مبارزه ما علیه صدام، به منزله سال های خیانت یا به عنوان خدمت در راه فرزندانی که در برابر طاغوت ایستادگی کردند، باید به حساب آورده شود.
به نظر می رسد که قانون چیز خوبی باشد؛ اما آنچه مهم است اجرای قانون است. تردید دارم با شرایط موجود این قانون عملی شود. ملاحظه بفرمایید! حتی بعثی ها به کارهای خود بازگشتند و خسارت هم گرفتند. اما تعداد زیادی از کسانی که در زمان رژیم دیکتاتوری بعثی از کار برکنار شدند، هنوز به کار خود باز نگشته اند. چیزی که دارد اتفاق می افتد با قوانینی که تصویب می شود فاصله زیادی دارد و البته بهای عدم اجرای قانون را ملت می پردازد. ملتی که هیچ کاری از دستش بر نمی آید چون وابسته به هیأت حاکمه و هیچ حزب و دسته ای نیست. متاسفانه وضعیت ما اینگونه است، پس سیاستمداران از اجرای کدام قانون سخن می گویند؟