سازمان عراقی «امید»، که یک سازمان غیر دولتی است، با همکاری دفتر نمایندگی وزارت حقوق بشر عراق در کربلا، مدیریت کل آموزش در کربلا، و نیز دفتر سازمان تأمین اجتماعی، یک دورۀ آموزشی را در زمینۀ «آثار خشونت در خانواده» برگزار نمود. برپایۀ بیانیۀ منتشره از سوی سازمان «امید»، بیست و هشت شرکت کنندۀ این دورۀ آموزشی را مسئولان مدارس، آموزگاران، و پژوهشگران اجتماعی تشکیل داده بودند.
دراین دورۀ آموزشی شماری از استادان دانشگاه ها و متخصصان، در زمینه های حقوق بشر، حقوق کودکان، پرورش فرهنگی مبتنی بر حقوق بشر، خشونت و خشونت نمادین، رابطۀ میان خشونت و تبعیض، علل و انواع خشونت، اثرات روانشناختی خشونت، اثرات بهداشتی و اجتماعی خشونت، و نیز هزینه هایی که خشونت برای جامعه به بار می آورد، سخنرانی هایی را ایراد نمودند.
بر پایۀ بیانیۀ سازمان «امید»، این دورۀ آموزشی شرکت کنندگان را به مشارکت در گفتگوها و اظهارنظر دعوت نمود و شرکت کنندگان نیز مواردی را که در زمیۀ تخصصشان شاهد آنها بودند، مورد بررسی قرار دادند. این نمونه ها به صورت دریچه ای به مشکلات واقعی موجود در خشونت های خانوادگی مورد پژوهش و ژرف نگری قرار گرفتند؛ پدیده هایی که شرکت کنندگان این دوره در تمامی مراحل زندگی با نمونه هایی از آن روبرو بوده اند.
این دورۀ آموزشی یک روزه با پیشنهاداتی برای بهبود شرایط و گسترش فرهنگی به دور از خشونت در جامعۀ عراق، به کار خود پایان داد. از جملۀ برجسته ترین این پیشنهاد ها می توان به نمونه های زیر اشاره نمود:
1. برسی قوانین اجرایی با هدف شناسایی بندهایی از این قوانین که خشونت خانوادگی را توجیه می نمایند و سپس، انجام اقدامات لازم جهت اصلاح و یا حذف آنها.
2. تصویب قانونی ویژۀ حل مشکل خشونت های خانوادگی.
3. پایه گذاری یک «خانۀ امن» یا «پناهگاه» برای قربانیان خشونت های خانوادگی که در آنجا این افراد بتوانند درمان های روانشناختی و نیز آموزش های تخصصی را دریافت نمایند.
4. برپایی دوره های آموزشی دیگری همانند این دوره، با بهره گیری از تخصص سازمان های اجتماعی و نیز گسترش چنین دوره های آموزشی با هدف پوشش دادن شمار بیشتری از کارمندان آموزشی و مرتبط نمودن آنها با بخش گسترده و مهمی از جامعه.
5. پایه ریزی «مراکز مشاورۀ قانونی» که به قربانیان خشونت های خانوادگی خدماتی همانند مشاورۀ قانونی و راهنمایی های روانشناسی ارائه می دهند.
6. تحت نظر گرفتن تخلفات، بر پایی دوره های دفاعی، و تحت فشار قرار دادن تصمیم گیران و قانون گذاران برای تصویب قانونی در رابطه با امور خانواده.
7. توجه نمودن به هیأت های «اولیا و مربیان» و ارتباط با آنها با هدف شناسایی مشکلات کودکان و علت های حقیقی پنهان در رفتار نوجوانان خشن و ستیزه جو.
8. بهره گیری از گفت و گو و نیز شیوه های اعتمادسازی برای تقویت روابط میان کارکنان بخش آموزش و دانش آموزان، و نیز با هدف جلوگیری از همه گونه خشونت فیزیکی و روانی در مدارس.
این دوره با همکاری شماری ازسازمان های غیر دولتی و دفاتر نمایندگی حقوق بشر در استان برپا گردید. این دوره، دو گروه سنی مهم را در نظر داشت: جوانان و کودکان. این دو گروه سنی علاوه بر اینکه بیش از هشتاد درصد جمعیت کشور را تشکیل می دهند، همچنین بیشترین توانایی ها و استعدادها را برای دگرگون ساختن ناهنجاری ها و رفتارهایی که در همۀ گونه های خشونت به چشم می خورند، دارا می باشند.
نظرات خوانندگان
-
خواهشمندیم نظرتان را درباره مقاله فوق با ما در میان بگذارید تا ما بتوانیم کیفیت این سایت اینترنتی را بهبود ببخشیم.
- شیوه نامۀ بیان دیدگاه ها در موطنی
سلام علیکم