هنگامی که گروه دانشجویان رشته آمار دانشکدۀ مدیریت و اقتصاد دانشگاه واسط، واقع در 180 کیلومتری جنوب بغداد، در جریان جشن فارغ التحصیلی سومین گروه از دانشجویان این دانشگاه به جایگاه اجرای این مراسم آمدند، تمام حاضران شروع به تشویق نموده و خنده همه جا را فرا گرفت. این گروه بر خلاف جشن های فارغ التحصیلی سابق چفیه و عقال پوشیده بودند.
«محمد عبدالرضا بریسم»، دانشجوی 25 ساله اظهار داشت که ایده پوشیدن لباس عربی، چفیه و عقال در مراسم جشن فارغ التحصیلی به صورت ناگهانی انجام نگرفته بلکه در راستای رواج گسترده این لباس در چند سال گذشته صورت پذیرفته است. پوشیدن این لباس، نه تنها در میان جوانان روستاها بلکه در شهرها نیز گسترش یافته است.
وی همچنین افزود: «در اینگونه شرایط، معمولا دانشجویان به دنبال وسیله جدیدی می گردند تا توسط آن شادی خود را ابراز نمایند. از این رو ما تصمیم گرفتیم لباس عربی، چفیه، عقال و دشداشه بر تن کنیم. این صحنه جالبی بود که موجب حیرت حاضران شد. این فکر از سوی پدر یکی از دوستانمان که پیرمرد بامتانتی است و به پوشیدن این لباس علاقه فراوان دارد مطرح گردید.»
«حامد بشار»، دوست و هم رشته ای او نیز اظهار داشت: «پوشیدن این نوع لباس، بیانگر مردانگی، اصالت و افتخار به ارزش های تاریخی است. هنگامی که تصمیم گرفتیم چفیه و عقال بر تن کنیم، یک چیز پنهانی در وجود هر کدام از ما بود که می گفت: «الان مرد شده ایم.» وی خاطر نشان کرد که برخی از دوستان از پوشیدن این لباس ناراضی بودند، چرا که پوشیدن این لباس قواعد و اصولی دارد که شخصی که به آن عادت نکرده باشد به سختی می تواند خود را با آن وفق دهد.
شیخ عبد المحسن کاظم کریر که 54 سال دارد و بزرگ عشیره «الشموس» می باشد، اظهار داشت: «لباس عربی به مردان ابهت بخشیده و متانت آنان را افزایش می دهد و موجب می شود که فرد در میان دیگران و حتی کسانی که او را نمی شناسند از جایگاه خاصی بهره مند شود. تا زمانی که این لباس به صورت کامل پوشیده نشود، هیبت مرد کامل نمی گردد. این لباس معمولا از چفیه، عقال، دشداشه و صایه که برخی آنرا زبون می نامند، تشکیل شده است. صایه عبارت از لباسی است که جلوی آن کاملا باز بوده و در دو طرف آن، دو درز وجود دارد. این لباس از شانه تا پای فرد طول دارد و فقط با کت همرنگ خود که در اینجا قاط نام دارد، پوشیده می شود.»
شیخ علی نعمت الکمر 57 ساله نیز که یکی از شیوخ عشیره الساده المکاصیص واسط می باشد، گفت: «پوشیدن لباس عربی در شهرها و روستاها رواج پیدا نموده و شمار کسانی که این لباس را می پوشند در حال افزایش است. این امر از قدرت و نفوذی که توسط دولت به عشایر اعطا شده است سرچشمه می گیرد. عشایر با حمایت خود از دولت و درخواست اجرای قانون در مورد همگان، اعتبار خود را ثابت کردند. از اینرو بیشتر کسانی که این لباس را می پوشند آداب پوشیدن آنرا نیز رعایت می کنند. بنابراین پوشیدن لباس عربی برای شخصی که آداب و رسوم پوشیدن آن و همچنین احترام گذاشتن به این رسوم را نمی داند کار آسانی نیست. از جمله این آداب این است که شخص باید معتدل بوده و آرام حرف بزند، در سخن گفتن خود صریح باشد، صدایش را بالا نبرده و سریع راه نرود و همچنین دیگر آداب را نیز رعایت نموده و به آنها احترام بگذارد.»
محمد السباهی نیز اظهار داشت: «برخی افراد، چفیه سفید را که شطفه یا غتره نامیده می شود بر سر می کنند و عقال را روی آن می اندازند. بیشتر کسانی که این لباس را می پوشند به جای صایه از دشداشه سفید استفاده می کنند که این امر در هر منطقه شکل متفاوتی دارد. در مناطق غربی عراق، شطفه و در مناطق مرکزی و جنوبی چفیه پوشیده می شود. با وجود این تفاوت ناچیز، لباس عربی ویژگی های فراوانی دارد.»
جاسم جلیل جوی، 48 ساله و یکی از خیاطان عباهای مردانه است. وی نیز در همین خصوص اظهار داشت: «استقبال از پوشیدن لباس عربی بر میزان خرید و فروش دیگر البسه فرعی آن، همچون چفیه، عقال، عبا و صایه تاثیر مثبت گذاشته و موجب افزایش قیمت آنها شده است. به طوری که قیمت یک عبای شیک به 850 هزار دینار رسید و قیمت دوخت آن نیز از 40 هزار دینار به 150 تا 250 هزار دینار افزایش یافت که این امر موجب رونق بازار گردید.»
لازم به ذکر است که چفیه و عقال به همراه صایه و دشداشه رایج ترین لباس در مناطق مرکزی و جنوبی عراق به شمار می رود. اولین رئیس جمهور عراق هم که لباس عربی می پوشید، غازی عجیل الیاور بود که پس از سقوط رژیم سابق عراق در سال 2003 به عنوان نخستین رئیس جمهور عراق انتخاب گردید.
نظرات خوانندگان
آفرین بر شما، ای کاش همه جوانان عراقی به هویت اصیل عراقی ولباس سنتی مردم عراق(چفیه و عگال) خود مباهات کنند. چه خوب می شود اگر کانال های ماهواره ای عراقی به لباس سنتی عربی اهمیت بیشتری بدهند. گویندگان اخبار می توانند با پوشیدن لباس سنتی به این امر کمک کنند. علیرغم اختلافات مذهبی، چفیه و عگال عشایر عامل وحدت و یکپارچگی ما هستند. لباس سنتی هویت مشترک همه مردم عراق و کشورهای خلیج فارس است. بنده یک جوان عراقیم و در عربستان مقیم هستم. هر وقت لباس سنتی عربی بپوشم برای من احترام خاصی می گذارند. اما وقتی لباس فرنگی می پوشم خیلی اهمیت نمی دهند. اگر مردم عراق لباس سنتی عربی بپوشند باعث هیبت و بزرگی آنها می شود. به نظر من کلمه عراق یعنی: ع: عربیت، ر: مردانگی، ا: کهن ترین تمدن، ق: قدرت. خدا نگهدار
-
خواهشمندیم نظرتان را درباره مقاله فوق با ما در میان بگذارید تا ما بتوانیم کیفیت این سایت اینترنتی را بهبود ببخشیم.
- شیوه نامۀ بیان دیدگاه ها در موطنی
با سلام، بنده کاملا با صحبت های برادر شریف عراقی، آقای جاسم الشمری موافقم.