آثار هراسی که آتش آن به وسیلۀ تهدیدهای تندروها و زیاده خواهان روشن شده بود، برای مدتی بیش از چهار سال در بسیاری از چهره ها نمایان بود. اما با این وجود، هنوز هم هرگاه که آهنگ «سعدی الیابس» در تالارهای دوگانۀ ساختمان سینما و تئاتر بصره بر می خیزد، می توان دریافت که هنرمندان گروه رقص سنتی بصره مهارت های خویش را از دست نداده اند و هر چه این برنامه به پیش می رود، آنها نیز به رقصشان ادامه می دهند.
جاسم حمادی، مدیر این سینما و تئاتر و سرپرست این گروه، گفت: «این گروه در دهۀ هفتاد سدۀ پیشین میلادی بنیان نهاده شد و زمانی بیش از دویست عضو داشت. اما به دلیل شرایط امنیتی ویژهای که در این شهر وجود داشت، پیش از آغاز عملیات «یورش دلاوران» بیش از بیست تن در این گروه برجای نمانده بودند.»
وی افزود: «اما پس از عملیات «یورش دلاوران»، آنگاه نیروهای امنیتی عراق اختیار شرایط امنیتی را در این شهر در دست گرفتند، شماری از اعضای گروه ما که از ترس گریخته بودند، به گروه بازگشتند. هم اکنون گروه ما از هفتاد هنرمند رقصنده، نوازنده، و خواننده برخوردار می باشد.»
گروه رقص سنتی بصره، رقص های اصیل و سنتی بصره را اجرا می کنند. به گفتۀ جبارعبود، این سنت ها بازگوکنندۀ پیوند های نیرومندی با رقص های آیینی کهن آفریقا می باشند؛ چرا که بیشتر این هنرمندان رقصنده ریشه ای آفریقایی دارند. وی گفت: «قطعاتی که این گروه اجرا می کنند، کاملاً از رقص های بی شرمانه و تحریک کننده بدور می باشند. در حقیقت بیشتر قطعاتی که از آیین های دینی آفریقایی به مردم ما رسیده است، برای صدها سال به همان صورت نگهداری شده اند.»
عبود افزود: «اما در چهار سال گذشته ما هدف حملات تندروها قرار گرفته بودیم و اگر به خاطر تلاش های من و دیگران نبود این گروه کاملاً از دست رفته بود. ما از دورانی بسیار بحرانی را پشت سر گذاشتیم. که من ناچار بودم تا در خانۀ خود به گروه آموزش دهم. با بهبود شرایط امنیتی در بصره ما نفسی به آسودگی کشیدیم اما هنوز هراس های بسیاری از بازگشت تندروها و زیاده خواهان در دل ها وجود دارد.»
در دهۀ هشتاد سدۀ پیشین میلادی، سعدی الیابس، سرپرست بخش هنرهای سنتی این گروه که یک موسیقیدان در سطح جهانی است در سازمان ملل متحد و در حضور«کورت والدهایم»، دبیر کل آن زمان سازمان ملل به اجرای برنامه پرداخت. اجرای وی چنان مورد توجه حاضران قرار گرفت که از او خواسته شد تا مدت زمان اجرایش را از سه دقیقه به شش دقیقه افزایش دهد.
وی می گوید: «این گروه در سال 1970 به وسیلۀ گروهی از مربیان هنر از جمله آناتولی از روسیه، مرحوم طالب جبار، قصی البصری، نورالدین جاسم، و ریتا جون پایه گذاری شد. این گروه اجراهای مهمی را در تالارهای عراق، کشورهای عربی، و دیگر کشورهای خارجی برگزار نمودند. سازمان سینما و تئاتر هم اکنون بیش از هفتاد آگهی تبلیغاتی نمایش های این گروه که با هدف جاودانه نمودن هنرهای سنتی در این شهر در بایگانی خود نگهداری می نماید.»
علی الیابس افزود: «من با این گروه از بیش از هفتاد کشور دیدن کردم و ما در شمار زیادی از جشنواره های برگزار شده در خارج از عراق شرکت کردیم. در این جشنواره ها ما جوایزی را بدست آوردیم که می توان از جایزۀ «شیر طلایی» ایتالیا به عنوان مهمترین این جوایز نام برد. تاریخ این گروه سرشار از دستاوردهای هنری است و دوران زرین این گروه بیش از بیست سال به طول انجامید. اما پس از فروپاشی نظام پیشین و به دلیل آنکه گروه های تندرو اختیار شهر بصره را در دست داشتند، این گروه به دلیل ترس و تهدیدهای شبه نظامیان افراطی کم کم از هم پاشیده شد و ناپدید گردید. بسیاری از اعضای آن به کشورهای همسایه کوچ کردند و دیگران نیز در خانه هایشان پنهان شدند. تنها شمار اندکی از آنها با وجود تمامی موانع و مشکلات به تمرین رقص و موسیقی که به آنها عشق می ورزیدند، ادامه دادند.»
الیابس، دولت و به ویژه وزارت فرهنگ را فراخواند تا با در نظر گرفتن پیشینۀ چند ده سالۀ این گروه به عنوان سفیر هنرهای سنتی عراق، نسبت به این گروه توجه نشان دهند.
خانم زهور حسین، قدیمی ترین و نام دارترین هنرمند رقصندۀ این گروه گفت: «من هنوز وقتی که به محل تمرین گروه می روم و یا از آن برمی گردم، احساس امنیت کاملی ندارم و لباس سیاه می پوشم و پوششی بر چهره ام قرار می دهم. چهار سال گذشته، سال هایی ترسناک بودند و هر روز را با هراس از مرگ سپری می کردم؛ چرا که همگان من را می شناختند و شبه نظامیان کسانی کم آوازه تر از من را نیز نابود ساخته بودند.»
زهورحسین گفت که او خانه را تنها برای کارهای ضروری ترک می کند و حتی در آن هنگام نیز برای ایمنی بیشتر ظاهر خویش و مسیر آمد و شد خود را تغییر می دهد. او آرزو می کند که چنین هراسی که زمانی روان وی را خاموش ساخته بود، در روزهای پیش رو کاهش یابد.
-
خواهشمندیم نظرتان را درباره مقاله فوق با ما در میان بگذارید تا ما بتوانیم کیفیت این سایت اینترنتی را بهبود ببخشیم.
- شیوه نامۀ بیان دیدگاه ها در موطنی
