«اوضاع در اینجا بسیار خطرناک است، ما تقریباً محاصره شده ایم. گروه های مسلح ما را فراگرفته اند. اکنون دو ماه است که فعالیت آنها رو به افزایش است. زمانی که بازگشتیم دیدیم که خانه های مان ویران شده و کشتزارهای مان به گورهای گروهی تبدیل شده است. ما دست روی دست نگذاشتیم. ما تا جایی که می توانستیم پایداری کردیم ولی 21 تن از بهترین فرزندانمان کشته شدند. این وضع تا کی ادامه خواهد یافت؟»
این سخنانی و سخنانی مانند آن زبان حال بسیاری از ساکنان و ریش سپیدان و سران تیره های روستاهای آزاد شدۀ الاحمیر است که در 12 کیلومتری شمال بعقوبه واقع است. آنها تاکید کردند که گروه های مسلح به تازگی در نواحی آنها فعال شده اند و باردیگر با وسایل انفجاری حملاتی را انجام می دهند. این یاغیان خانواده های آواره را به مرگ و منفجر کردن خانه های شان تهدید می کنند.
یکی از ریش سپیدان این روستا گفت: «حضور مردان مسلح توجه دولت را از که در روستاهای ما می گذرد منحرف کرده است. ما می خواهیم که برنامۀ اجرای قانون واقعی باشد. ما می خواهیم که نیروهای امنیتی ما را نجات دهند.»
شیخ عبود الباوی گفت: «زمانی که شرایط امنیتی پایدار شود و روستاها از وجود گروه های مسلح زدوده گردد، مردم روستاهای ما به خانه های شان باز خواهند گشت. آنها نابودی دردناک و آسیب های شدیدی را که بر کشتزارها و باغ های شان رسیده دیده اند.» وی افزود که «خانه های بیش از 50 خانوادۀ آواره که بازگشته اند براثر حملۀ گروه های مسلح در پایان سال 2006 ویران شده است.»
شیخ عبودالباوی افزود: «21 تن از بهترین فرزندان روستاهای ما در هنگام رویارویی با گروه های مسلح کشته شده و شمار بیشتری زخمی گردیده اند.» وی گفت: «فعالیت گروه های مسلح در دو ماه گذشته شامل کار گذاشتن وسایل انفجاری در کنار راه های روستایی بوده است». وی تاکید کرد که «این کارها و کارهایی از این دست بار دیگرسبب آوارگی ده خانوار شده است.»
الباوی از رهبران نیروهای امنیتی خواست تا به تندی واکنش نشان دهند زیرا آوارگی خانواده ها بدین معناست که تلاش های بسیار نیروهای امنیتی در تشویق خانواده ها به بازگشت به هدر رفته است.
شیخ خالد احمد بر این باور است که بیشتر روستاهای آزاد شده از پشتیبانی شایسته برخوردار نیستند وی گفت: «خانواده ها برای حفظ امنیتشان به حال خود رها شده اند. درحالی که نیروهای امنیتی باید عهده دار حفاظت از همۀ روستاها باشند.»
یکی از مسئولان ارتش از تیپ پنجم می گوید: «روستاهای الاحمیر در پایان سال 2006 یکی از سنگرگاه های گروه های مسلح بود و این یکی از روستاهای منطقۀ بعقوبه است که بیشترین گورهای گروهی در آنجا یافت می شود.»
یکی از مسئولان امنیتی که درخواست کرد ناشناس بماند در پاسخ به شکایت های روستانشینان گفت: «آری! ما از قانون شکنی های امنیتی در اطراف روستا آگاهیم و تدابیر لازم برای پیشگیری از ادامۀ آنها اندیشیده شده است.»
یادآوری می گردد که استان دیالی در 55 کیلومتری شمال خاوری بغداد در انتظار برنامۀ امنیتی بزرگی است. مقامات امنیتی می گویند که این برنامه تا پایان امسال به حضور بازماندگان القاعده و شبه نظامیان پایان خواهد داد.
-
خواهشمندیم نظرتان را درباره مقاله فوق با ما در میان بگذارید تا ما بتوانیم کیفیت این سایت اینترنتی را بهبود ببخشیم.
- شیوه نامۀ بیان دیدگاه ها در موطنی
