برادر من وقتی در مورد شهر دجیل صحبتی به میان می آورید کمی از خدا بترسید. جناب آقای فرماندار، یک سال از گشایش این پروژه می گذرد، پس آب آشامیدنی کجاست؟ هر چه هم در مورد بیمارستان گفته شده است، همه اش حرف است. قبل از اینکه پروژه ای در شهر دجیل آغاز شود، پول آن به صورت سهام میان برخی ها توزیع می شود. اعتبارات زیادی برای این شهر لحاظ شده است اما در عمل چیزی انجام نشده است. به قول معروف در شب تاریک نمی توان چوپان را از گرگ تشخیص داد. راحت تر بگویم، بزرگ ترین مشکل ما فساد اداری است. فساد اداری در این شهر بی داد می کند، فساد سیاسی که اصلا حرفش را نزن از حزب الدعوه گرفته تا آنهایی که وجدان خود را به یک مشت دلار و درهم فروختند، آنهایی که منافع شخصی خود را بر منافع ملت بیچاره ترجیح داده اند. به مسئولینی که سرنوشت شهر الدجیل را به یک مشت بنده دلار سپرده اند می گویم که هیچ گونه عملیات بازسازی در این شهر انجام نشده است. این مسئولین جرات نمی کنند در برابر شهروندان چنین ادعایی بکنند، چون با اعتراضات مردم مواجه می شوند. بازی کردن با سرنوشت مردم دیگر کافی است، کار به جایی رسیده است که بعضی از ضعیف النفس ها دلشان برای دوران حکومت صدام جنایتکار تنگ شده است. این مردم در ابتدای کار و پس از سقوط صدام، بسیار خوشحال شدند. شما ای فرماندار الدجیل خوب می دانی که من از سوی رژیم بعث به حبس ابد محکوم شده بودم و از زندانیان سیاسی هستم و بعثی نیستم، بدانید که روش های گمراه کننده ای در پیش گرفتید و جای حق و باطل را با هم عوض کردید، این وضعیت برای برخی ها کاملا مشهود است. خدا نگهدار