مطالب دیگر

 

رویدادهای ورزشی

داور نخستین پیروزی بحرین برابر تیم عراق را به این تیم هدیه کرد

مطالب ویژه

• آیت الله سیستانی با اعلام بی طرفی خود، مردم را به حضوری پرشور در انتخابات فراخواند
• مونا زکی «احکی یا شهرزاد» را آماده می کند
• ساخت دانشکدۀ کشاورزی در دانشگاه واسط
• جلال طالبانی تاج گلی را بر روی بنای یادبود سرباز گمنام گذاشت
• شیرین «بننسی» را به مجموعه آهنگ تازۀ خود می افزاید
• قرار دادن یکصد پیکره و دیوارنما در خیابان های بغداد به منظور گسترش فرهنگ صلح

فرات الناصری
ویژۀ سایت موطنی

پس از سقوط رژیم سابق عراق، اوضاع کشور به طور کامل در هم ریخت و تمام امور در پرده ای از ابهام قرار گرفت. در عین حال، گروه های سیاسی و نیروهای امنیتی نیز برای مقابله با این اوضاع یا تثبیت وضعیتی که بتوان در سایه آن برای کشوری که تمام ارکان و نهادهای دولتی آن از هم فرو پاشیده است راهکارهای منطقی و عقلانی اندیشید، از توان کافی برخوردار نبودند.

در این میان تمام افکار بر نحوه اتخاذ راهکارهای عینی متمرکز بود که بتواند مردم عراق را قانع نماید که حکومتی که بر تک محوری و دیکتاتوری استوار بود به پایان رسیده است و تحولات به وجود آمده در عراق که به منظور مشارکت عینی مردم در روند حکومت انجام گرفته، امری واقعی است.

با توجه به این شرایط، برای برخی از افراد که مفاهیم مطرح شده در عراق جدید را باور نداشتند، پاسخ این سوال که سرنوشت آینده عراق به کجا خواهد انجامید چندان واضح و آشکار نبود. امری که موجب شد تا گروه های مسلح و گروهک تروریستی القاعده با شعارهای قوم گرایانه و سیاسی که بر نادیده گرفتن برخی از گروه های جامعه عراق متکی بود، به عرصه عراق راه یابند.

به دنبال حضور این گروه ها در عراق، موجی از خشونت کشور را فرا گرفت که در این میان قومیت های مختلف عراق مسبب این امر نشان داده می شدند. بنابراین گاهی شیعیان متهم به حمله به سنی ها می شدند و گاهی نیز عکس این موضوع شکل می گرفت و اوضاع تا سال 2006 به همین منوال ادامه داشت. اما پس از اینکه عناصر گروهک القاعده زمام امور مردم استان الانبار را در دست گرفتند، غیرت عربی عشایر موجب گردید تا عشایر سنی الانبار با یکدیگر متحد شوند. این امر منجر به شکل گیری گروه های جدیدی به نام شوراهای بیداری گردید که هدف از آن مبارزه با گروهک القاعده و تمام گروه هایی بود که قصد ضربه زدن به عراق و تفرقه افکنی میان قومیت های مختلف عراق را داشتند.

لازم به ذکر است که شوراهای بیداری عبارت از ائتلافی میان عشایر بود که ابتدا از الانبار آغاز گردیده و سپس به تمام استان های عراق تسری پیدا نمود. این امر پس از دستاوردهای شورای الانبار که ریاست آن را شیخ عبدالستار ابوریشه، مشهور به الریشاوی، بر عهده داشت شکل پررنگ تری نیز به خود گرفت. پافشاری وی بر احیاء وحدت سرنوشت ساز قبایل عراق که آنها را قادر می ساخت تا از طریق آن پیکره مردم سرزمین عراق و همچنین تاریخ و هویت عربی آن را که مورد افتخار تمام عراقی ها بود تشکیل دهند نیز در این امر نقش داشت.

با وجود اینکه از استان الانبار و مناطق اطراف آن به دلیل مشکلات پیش روی نیروهای امنیتی و خسارات سنگین آنان، به عنوان منطقه مرگ یاد می شد، اما تشکیل شوراهای بیداری موجب نابودی تمام دشمنان خطرناک حاضر در الانبار شد و وضعیت این استان را در تمام زمینه های اقتصادی، سیاسی و اجتماعی تغییر داد. این امر تا جایی بود که سرکردگان گروه های تروریستی، رهبران شوراهای بیداری را تهدید به ترور و انتقام گیری نمودند که در این میان عبدالستار ابوریشه، رئیس شورای بیداری الانبار، در ماه سپتامبر سال 2007 توسط آنان کشته شد. اما بزرگان عشایر مناطق سنی نشین عراق با مبارزه علیه عناصر تروریستی و قانون شکنان و همچنین همکاری با دستگاه های امنیتی ثابت کردند که می خواهند راه ابوریشه را ادامه دهند. دستگاه های امنیتی نیز به نوبه خود طرح های لازم را برای بیرون راندن گروهک القاعده و دیگر گروه های مسلح از تمام مناطق الانبار تدوین نمودند و به این ترتیب الانبار به اسطوره ای بدل گشت که مردم عراق امروز با تمام افتخار از آن سخن می گویند.

دامنه این شوراها سپس به استان های دیالی، صلاح الدین و موصل کشیده شد و علاوه بر آن، شوراهای بیداری دیگری نیز در مناطق متعددی از بغداد تشکیل گردید. از جمله این شوراها، شوراهای بیداری مناطق الفضل، الاعظمیه، العامریه، الدوره، السیدیه، البیاع و دیگر شوراها بود که بعدها به یکی از ارکان اصلی و مهم نیروهای امنیتی در جهت مقابله با گروه های مسلح و غلبه بر آنها تبدیل شدند.

گروه های سیاسی از اینکه این شوراها می توانند به عنوان بخشی از نیروهای امنیتی دولت به شمار آیند در تعجب بودند. علت این امر نیز این بود که دولت بیم داشت که این شوراها به شبه نظامیان جدیدی تبدیل شوند که پس از قدرت گرفتن آنها، قادر به مهار و کنترلشان نباشد. به ویژه اینکه شمار نیروهای شوراهای بیداری به حدود 70 هزار نفر رسیده بود که در قالب 180 شورا در تمام مناطق کشور مستقر بودند. بنابراین، این امر باعث شد تا دولت با احتیاط بیشتری با این شوراها روبرو گردد.

این نکته را نباید از نظر دور داشت که تشکیل شوراهای بیداری منجر به کاهش میزان خشونت ها در عراق به میزان 20 درصد گردید. این امر موجب شد تا شمار زیادی از اعراب سنی عراق به صورت گسترده به این شوراها بپیوندند.

در همین راستا، عبدالقادر العبیدی، وزیر دفاع عراق، در گفتگوی مطبوعاتی که پیش از این با حضور خبرنگار سایت موطنی انجام گرفت، از تشکیل شوراهای بیداری به منزله جنبش اعراب سنی عراق یاد کرد که ناکامی گروهک القاعده در عراق را در پی داشت. وی با اشاره به اینکه این گروهک تروریستی در راستای عدم مشارکت اعراب سنی عراق در روند سیاسی کشور حرکت می نمود، افزود که شوراهای بیداری تغییر بارزی را در روابط مردم عراق به وجود آورده اند.

نظرات خوانندگان

• خواهشمندیم نظرتان را درباره مقاله فوق با ما در میان بگذارید تا ما بتوانیم کیفیت این ‫سایت اینترنتی را بهبود ببخشیم.

• شیوه نامۀ بیان دیدگاه ها در موطنی