دولت عراق به مناسبت آغاز ماه مبارک رمضان، فروش علنی غذا را در این کشور ممنوع و تمام غذاخوری ها، قهوه خانه ها، و آبمیوه فروشی ها را تعطیل کرد. از همین روی صاحبان غذاخوری های شهر کوت، مرکز استان واسط، در یک ابتکار جالب اقدام به فروش کباب به صورت کیلویی نمودند.
در این شیوه که با قوانین نیز منافاتی ندارد، غذاخوری ها در روزهای ماه مبارک رمضان با رعایت مقررات باز می باشند. اما به جای پذیرش مشتری در داخل غذاخوری، خمیر کباب را به صورت کیلویی به مشتریان می فروشند تا آنها کباب را در منازل خود درست کنند.
مجید فرج، صاحب یکی از غذاخوری ها، در این باره اظهار داشت: «این شیوه ای نیست که تنها در ماه رمضان انجام بگیرد. اما از آنجا که غذاخوری ها در این ماه بسته اند و صاحبان آنها نیز باید برای پرداخت اجاره و بهای آب و برق خود درآمدی را به دست آورند، این شیوۀ فروش کباب در این ماه رواج بیشتری می یابد.»
محمد فرج در ادامه افزود: «ما پیش از آغاز ماه مبارک رمضان نیز کباب را به صورت کیلویی می فروختیم؛ چرا که بیشتر خانواده ها خریدن کباب به این شیوه را بر شیوۀ معمولی آن که همان شیوۀ «دستی» است، ترجیح می دهند. علت آن هم این است که از هر کیلو خمیر کباب، 24 سیخ کباب به دست می آید و بهای آن نیز چیزی در حدود هفت تا هشت هزار دینار می شود. این در حالی است که هر دست کباب، یعنی دو سیخ آن، به بهای 1,500 تا 3,000 دینار فرخته می شود.»
محمد فرج همچنین تأکید کرد: «اختلاف این دو شیوه در این است که در روش نخست صاحبان غذاخوری ها، خودشان گوشت را برای مشتریان کباب می کردند؛ اما در شیوه ای که اکنون انجام می پذیرد ما فقط خمیر کباب را به مشتریان می فروشیم و آنها باید آن را در منزل و به شیوۀ مخصوص خود کباب نمایند.»
رشید ابوزمن، صاحب یکی دیگر از غذاخوری ها، نیز اظهار داشت: «من خریدارانی دارم که همیشه کباب را به صورت کیلویی خریداری می نمایند؛ ولی در ماه مبارک رمضان تقاضای آنها برای خرید خمیر کباب افزایش می یابد.» وی همچنین خاطرنشان کرد که روزانه چیزی حدود 15 تا 20 کیلو خمیر کباب را به بهای کیلویی هفت هزار دینار می فروشد و از این راه درآمد مناسبی در ماه مبارک رمضان، ماهی که مخارج خانواده نیز در آن افزایش می یابد، به دست می آورد.
ابوحیدر، صاحب یکی دیگر از غذاخوری ها، در این باره گفت: «من مجبور شدم تابلوی فروش کیلویی کباب را بر روی در غذاخوری خود بچسبانم. البته این شیوۀ فروش کباب، بر خلاف آنچه که برخی تصور می نمایند، چندان سودآور نیست؛ اما ما برای گذراندن اوقات و نیز به دست آوردن درآمدی هر چند اندک برای مخارج روزانۀ خود، این کار را انجام می دهیم. در مجموع از آنجا که بیشتر خانواده ها با شیوۀ درست کباب کردن آشنا نیستند، استقبال زیادی نیز برای خرید خمیر کباب صورت نمی گیرد.»
وی در ادامه افزود: «روزانه چیزی در حدود هشت تا ده کیلو گرم خمیر کباب به فروش می رسد. این در حالی است که فروش ما در روزهای عادی که کباب به شکل آماده می شود، دو برابر این مقدار می باشد.»
ابوحیدر همچنین در مورد نپختن کباب در این ماه اظهار داشت: «ما در حال حاضر نمی توانیم این کار را انجام دهیم؛ چرا که در ماه رمضان غذاخوری بسته بوده و پختن کباب نیز به لوازم و وسایل کار نیاز دارد. البته غذاخوری ما در این ماه برای تولید خمیر کباب و فروش آن به صورت خام باز می باشد؛ ولی همانگونه که گفتم این کار سود چندانی در بر ندارد.»
ابوحیدر همچنین تأکید کرد: «این شیوه برای صاحبان غذاخوری هایی که در ماه مبارک رمضان باز می باشند و به ویژه برای آنهایی که برای کسب مجوز قانونی از شهرداری، مالیات سنگینی را به ادارات دولتی پرداخت نموده اند، سودمند نخواهد بود.»
صفا عیال عبدالامیر، یکی از شهروندان عراقی، دراین باره گفت: «خانوادۀ من ترجیح می دهد که کباب را به صورت کیلویی خریداری نماید و ما تقریباً هفته ای یک بار کباب را به صورت کیلویی می خریم. ما همچنین عادت داریم که کباب مورد نیاز خود را از یک کبابی ویژه تهیه نماییم؛ چرا که به پاکیزگی و کیفیت گوشت آن اعتماد داشته و به همین سبب کباب آن را بیشتر می پسندیم. یک کیلو از کباب این رستوران برای خانوادۀ ما کافی می باشد.»
وی در ادامه افزود: «ما پیش از این در خانۀ خودمان کباب درست نکرده بودیم. اما فکر می کنم که پختن کباب در خانه نیز جالب باشد؛ چرا که هر یک از افراد خانواده تلاش می کند تا بهترین سیخ کباب را برای خود بردارد.» او به شوخی گفت: «پس از این که همسرم یکی دو بار در پختن کباب ناکام ماند، من در میان اعضای خانواده، بهترین کسی هستم که می تواند یک وعده کباب خوشمزه بپزد و همسرم نیز تنها به درست کردن سالاد و دیگر مخلفات می پردازد.»
سلام حمید، یک شهروند دیگر، نیز اظهار داشت: «کار فروش کباب به صورت کیلویی در دورۀ اخیر رواج یافته و ده ها غذاخوری این شیوه را در پیش گرفته اند؛ چرا که این کار به راحتی انجام می شود و نیازمند تلاش زیادی نیست و یک یا دو نفر می توانند آن را انجام دهند. افزون بر آن، درآمد زیادی نیز نصیب صاحبان غذاخوری ها می گردد.»
وی همچنین افزود: «خانوادۀ ما تقریباً دو روز در هفته، آن هم برای شام، کباب کیلویی می خریم. ولی از آنجا که ما خانواده ای کم جمعیت هستیم، در هر بار فقط نیم کیلو کباب خریداری می نماییم که این مقدارکباب، چهار هزار دینار عراقی برای ما هزینه در بر دارد. اما اگر همین مقدار کباب را به صورت آماده بخریم، هزینۀ آن ده هزار دینار و یا بیشتر از این خواهد شد.»
شایان ذکر است که وزارت کشور عراق، اندکی قبل از ماه مبارک رمضان بخشنامه ای را مبنی بر ممنوع بودن فروش علنی غذا در این ماه صادر کرد. بر اساس این بخشنامه ادارات شهرداری ها نیز وظیفه دارند که در هر ناحیه به یک غذاخوری، در هر شهرستان به دو غذاخوری، در مراکز هر شهر به سه غذاخوری، و در کنار راه های بیرون شهر نیز به یک غذاخوری اجازه دهند تا فعالیت نماید. این غذاخوری ها نیز باید پرده های سفیدی را جلوی در خود بیاویزند. البته دادن پروانه به این غذاخوری ها از طریق برگزاری مزایدۀ علنی انجام می گیرد که این کار نیز منبع در آمدی برای ادارات شهرداری هایی که مسئول برگزاری این مزایده هستند، به شمار می آید.
نظرات خوانندگان
-
خواهشمندیم نظرتان را درباره مقاله فوق با ما در میان بگذارید تا ما بتوانیم کیفیت این سایت اینترنتی را بهبود ببخشیم.
- شیوه نامۀ بیان دیدگاه ها در موطنی
مقاله جالبی بود و چیزهای قشنگی از زندگی روزمره مردم عراق در ان مطرح شده بود.